KenniscentrumBehandelingenDMARD's › Anti-IL23/IL17-behandeling › Anti-IL12/23- en anti-IL17-behandeling

Anti-IL12/23- en anti-IL17-behandeling

Biological DMARD

Interleukine (IL) is een groep van zijn verschillende eiwitten in het lichaam die een rol spelen bij het afweersysteem. De afweerstofjes IL-17A en IL-12/23 zijn stofjes die betrokken zijn bij normale ontstekingsreacties in het lichaam. Deze interleukines kunnen bij gewrichtsontstekingen uit balans zijn. Door behandeling met anti-IL-17A of anti-IL-12/23 worden specifieke ontstekingsprocessen geremd.
Bij sommige vormen van spondylo-artritis kan, na onvoldoende effect van DMARD’s, behandeling met anti IL-17 (Secukinumab) of anti- IL-12/23 (Ustekinumab) ingezet worden.

De medicatie wordt in onderhuids vetweefsel geïnjecteerd. Geschikte injectieplaatsen zijn het bovenbeen en de buik.
  • Secukinumab (merknaam Cosentyx)
    dit wordt 150 mg per maand subcutaan geïnjecteerd, na een startschema (1× per week in de eerste 4 weken).
  • Ustekinumab (merknaam Stelara)
    dit wordt afhankelijk van het gewicht 45 of 90 mg per 12 weken subcutaan geïnjecteerd, na een startschema (eerste 2 injecties per 4 weken en vervolgens per 12 weken).

Screening infecties

Voor aanvang van de behandeling wordt gescreend op bepaalde infecties, namelijk tuberculose (TBC) en virale leverontsteking (hepatitis B en C). Dit zijn infecties die sluimerend aanwezig kunnen zijn zonder dat iemand er ziek van is, maar die op kunnen vlammen als de weerstand verminderd is. Het kan zijn dat deze screening al verricht is, wanneer eerder een biological DMARD is voorgeschreven.

Vaccinaties

Tijdens het gebruik van deze medicatie wordt het gebruik van levende vaccins afgeraden (zoals bof-mazelen-rode hond- (BMR), gele koorts- of poliovaccin). Soms kan het verstandig zijn bepaalde vaccinaties voor het starten van de medicatie te laten verrichten, bijvoorbeeld wanneer de wens bestaat een verre reis te maken naar gebieden waar vaccinatie voor gele koorts verplicht is. 

Bijwerkingen

Soms komen bijwerkingen voor. Meestal verdwijnen deze vanzelf binnen enkele weken, als het lichaam gewend is aan het medicijn. De meest voorkomende bijwerkingen zijn maag- darmklachten zoals misselijkheid en diarree.
Injecties in de buikhuid kunnen een lokale reactie geven met roodheid en jeuk; deze reactie is vaak mild en vermindert meestal in de loop van de behandeling. Soms komt een allergische reactie voor met huiduitslag, jeuk, koorts of benauwdheid. Een allergische reactie kan ook later ontstaan. Dit is een reden het middel te stoppen en contact op te nemen met de reumatoloog. Anti-IL 12/23 of anti-IL17 therapie kan de weerstand verminderen, waardoor makkelijker infecties kunnen ontstaan en deze ernstiger kunnen verlopen.

Zwangerschap

Anti-IL 12/23 of anti-IL17 therapie wordt ontraden in de zwangerschap en tijdens borstvoeding, omdat er onvoldoende gegevens over veiligheid zijn.

Belangrijk

Anti-IL 12/23 of anti-IL17 kan de weerstand verminderen. Meld altijd bij uw huisarts of specialist dat u deze behandeling gebruikt.
Tijdens infecties met koorts en/of ziek voelen moet toediening tijdelijk worden gestaakt. Dit is een reden contact op te nemen met de reumatoloog.
 



Deel deze pagina: