KenniscentrumZiekte/aandoening › Polymyalgia rheumatica (PMR) › Polymyalgia rheumatica (PMR)

Polymyalgia rheumatica (PMR)

Polymyalgia rheumatica (PMR), ook wel ‘spierreuma’ genoemd, geeft klachten als pijnlijke stijfheid in de bovenbenen, het bekken, schouders en/of nek. PMR ontstaat door ontsteking van die delen van het lichaam. Waarom het afweersysteem ontsteking veroorzaakt is nog niet precies bekend.
PMR komt voor bij mensen boven de 50 jaar en vaker bij vrouwen dan bij mannen. Meestal gaat de aandoening weer over en kan de behandeling in 1 tot 3 jaar tijd worden afgebouwd en gestaakt. Soms blijft chronische (langdurige) behandeling nodig.
 
Bij sommige patiënten is er (naast de spierreuma) ook sprake van aanhoudende gewrichtsontsteking in de handgewrichten, en wordt de diagnose reumatoïde artritis gesteld. Bij 10 tot 20 procent van de patiënten komt ook bloedvatontstekingsziekte voor in de vorm reuscelarteriitis.

Symptomen

Zoals aangegeven geeft PMR stijfheid van de regio schouders/nek/bovenarmen, waardoor armen heffen en aankleden lastig zijn. Daarnaast is er stijfheid van de regio bovenbenen/bekken, waardoor opstaan uit bed of een stoel lastig is.
De klachten hoeven niet altijd in beide gebieden op te treden. Stijfheid is veelal erger in de ochtend of na het langdurig aanhouden van een bepaalde houding. Meestal beginnen de klachten sluipend in een paar weken of maanden tijd. Soms kunnen in een paar dagen tijd hevige klachten ontstaan. Gewrichtsontstekingen kunnen aanwezig zijn, zoals een gezwollen en stijve pols, knie of vingergewrichten.

Algemene klachten zoals koorts, malaise (je ziek voelen) en vermoeidheid kunnen ook voorkomen bij een actieve ontsteking. Als er bijkomende klachten zijn zoals nieuwe (eenzijdige) hoofdpijn, kramp of vermoeidheid in de kaken of vermindering van het gezichtsveld van de ogen, dan kan daarnaast sprake zijn van de bloedvatontstekingsziekte reuscelarteriitis.

Diagnose

De diagnose Polymyalgia Rheumatica wordt regelmatig door de huisarts gesteld. De huisarts zal de patiënt doorverwijzen naar de reumatoloog bij twijfel over de diagnose en/of de behandeling.
Vooral het verhaal van de patiënt en het lichamelijk onderzoek zijn belangrijk voor het stellen van de diagnose. Daarnaast kunnen de uitslagen van bloedonderzoek de diagnose ondersteunen: ontstekingswaardes zoals BSE en CRP zijn meestal verhoogd. Soms worden aanvullende testen gedaan bij een vermoeden op reumatoide artritis, zoals de reumafactor en/of anti-CCP antistoffen. Bij een vermoeden op reuscelarteriitis wordt een arteria temporalis-biopsie verricht.

Behandeling

Voor de behandeling van Polymyalgia Rheumatica worden verschillende medicijnen gebruikt. Soms volstaat een behandeling met NSAID’s gedurende enkele maanden. Meestal zal prednison nodig zijn. De gebruikelijke startdosering van prednison is een keer per dag 15 mg. Dit kan langzaam afgebouwd worden  afhankelijk van ontstekingsklachten en ontstekingswaardes. Meestal duurt het afbouwen van prednison 1 tot 3 jaar. Daarnaast kunnen DMARD’s (Disease Modifying Anti-Rheumatic Drugs) worden voorgeschreven door de reumatoloog, wanneer het afbouwen van prednison niet lukt door opvlammingen van de ontsteking. Hiermee lukt het dan vaak beter de prednison af te bouwen en de ziekte rustig te houden. 

Patiënten met rolymyalgia rheumatica komen regelmatig op controle bij de reumatoloog, die de medicatie eventueel aanpast naar gelang de activiteit van de ziekte. Als het lukt in 1 tot 3 jaar de medicatie af te bouwen en te stoppen, dan zijn geen verdere controles meer nodig.
 



Deel deze pagina: