KenniscentrumZiekte/aandoeningGewrichtsontstekingsziektes › -Spondylo-artritis bij darmziekte › Spondylo-artritis bij inflammatoire darmziekte

Spondylo-artritis bij inflammatoire darmziekte

Bij inflammatoire darmziekten, zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, ontstaan er spontaan ontstekingen in de darmen. Dit geeft klachten als afvallen, buikpijn en diarree, soms met slijm en vermengd met bloed. 
Inflammatoire darmziekten komen bij 6 op de 1000 mensen voor. Bij 10 tot 20 procent van de patiënten met een inflammatoire darmziekte ontstaan ontstekingen in gewrichten, dat een vorm van spondylo-artritis is.

Symptomen

Vaak is er een ontsteking in één of meer grote gewrichten, bijvoorbeeld een dikke en stijve knie, pols of enkel. Daarnaast zijn er regelmatig ontstekingen in de wervelkolom en/of bekken, wat pijnlijke stijfheid en pijn kan geven in de onderrug, bilstreek of nek. Ook kunnen er ontstekingen op andere plaatsen ontstaan, zoals oogontsteking of huidontsteking (bijvoorbeeld psoriasis).

Oorzaak

Het is nog niet precies bekend waarom het afweersysteem ontstekingen maakt in de darmen bij inflammatoire darmziekte en waarom een deel van de patiënten ook spondylartritis ontwikkelt. Er wordt veel onderzoek gedaan naar de oorzaken van deze ontsteking en de rol van de verschillende cellen die bij de afweer betrokken zijn. Zo lijkt de darmflora in combinatie met erfelijke aanleg van belang bij het ontstaan van de ziekte.

HLA-B27 is aanwezig bij ongeveer 50 procent van de patiënten met inflammatoire darmziekte en ontstekingen in de wervelkolom en/of het bekken. HLA-B27 komt echter niet vaker voor bij patiënten met inflammatoire darmziekte en gewrichtsontstekingen in de ledematen.

Diagnose

De diagnose inflammatoire darmziekte wordt door de maag-darm-leverarts gesteld. De bijkomende diagnose spondyloartritis wordt door de reumatoloog gesteld. Vooral het ziekteverhaal, het lichamelijk onderzoek, de aanwezigheid van inflammatoire darmziekte en familiare aanleg zijn belangrijk. Uitslagen van bloedonderzoek kunnen bijdragen aan een duidelijke diagnose; soms is HLA-B27 aanwezig en ontstekingswaardes zoals BSE en CRP zijn vaak verhoogd. Auto-antistoffen zijn juist afwezig. Ook worden bij de diagnose vaak röntgenfoto’s gemaakt van de ontstoken gewrichten. Er kunnen kleine aantastingen van het bot of juist verbening (botvorming) te zien zijn rondom de gewrichten.

Behandeling

Voor de behandeling van spondyloartritis bij inflammatoire darmziekte worden verschillende DMARD’s gebruikt. De maag-darm-leverarts en de reumatoloog stellen de behandeling voor de inflammatoire darmziekte en de spondyloartritis op elkaar af. Zo worden NSAID’s bij voorkeur niet gegeven, omdat ze darmontsteking kunnen verergeren (uitzonderingen zijn mogelijk). De meeste DMARD’s kunnen de weerstand verminderen, waardoor de kans op infecties iets kan toenemen.

Patiënten met spondylo-artritis bij inflammatoire darmziekte komen regelmatig op controle bij de reumatoloog (en de maag-darm-leverarts), die de medicatie aanpassen naar gelang de activiteit van de ziekte. Controles door de reumatoog zullen frequenter zijn als de ziekte actief is, dan bij een stabiele, rustige ziekte.



Deel deze pagina: