KenniscentrumZiekte/aandoeningInfectie in gewricht › Infectieuze artritis › Infectieuze artritis

Infectieuze artritis

septische artritis

Wanneer micro-organismen een gewricht binnendringen, dan kan er infectieuze artritis ontstaan. Dit wordt ook wel ‘septische artritis’ genoemd. Vaak zijn deze micro-organismen huidbacteriën of bijvoorbeeld Borrelia burgdorferi (de ziekte van Lyme).

Symptomen

Meestal is maar één gewricht ontstoken, soms zijn enkele gewrichten ontstoken. Vaak is het ontstoken gewricht dik, rood, pijnlijk en niet goed te gebruiken. Daarnaast zijn er vaak algemene ziekteverschijnselen zoals koorts, malaise (gevoel van ziek zijn) of koude rillingen. Echter, soms lijken de ziekteverschijnselen mee te vallen en is een gewricht nauwelijks rood, terwijl er wel sprake is van een infectieuze artritis is.

Oorzaak

In 95 procent van de gevallen van infectieuze artritis komt het micro-organisme via het bloed in het gewricht terecht. Zoals vanuit een huidinfectie, een tandabces of een urineweginfectie. Ook kan het micro-organisme direct in het gewricht komen bij een diepe wond, of zeer zelden na een injectie in het gewricht. De meest voorkomende verwekker is de huidbacterie Staphylococcus aureus. Maar ook vele andere bacteriën kunnen infectieuze artritis geven.

Mensen met een verminderde weerstand en/of beschadigde gewrichten hebben meer kans op infectieuze artritis. Juist patiënten met een reumatische gewrichtsontstekingsziekte hebben dus een verhoogde kans op infectieuze artritis.

Diagnose

De diagnose infectieuze artritis wordt gesteld door de reumatoloog, orthopedisch chirurg of de internist. Het verhaal en het lichamelijk onderzoek zijn belangrijk, maar het belangrijkste is een punctie van het ontstoken gewricht. Er wordt dan gewrichtsvocht met een naald opgezogen en dit wordt onderzocht op micro-organismen (middels een kweek). Daarnaast kan het verkregen vocht onder de microscoop worden onderzocht op kristallen, aangezien jicht en pseudojicht ook de oorzaak kunnen zijn van een dik, rood en pijnlijk gewricht. Verder wordt bloedonderzoek verricht om bloed te onderzoeken op micro-organismen (door middel van een kweek). Ontstekingswaardes zoals BSE en CRP zijn meestal sterk verhoogd, evenals de witte bloedcellen (leucocytose).

Behandeling

Het is belangrijk bij infectieuze artritis om snel te starten met antibiotica die gericht zijn op de specifieke groep bacteriën. Deze medicijnen worden in eerste instantie via een infuus direct in de bloedbaan gegeven. Hiervoor wordt de patiënt meestal 1 tot 2 weken opgenomen in het ziekenhuis (continu infuus of toediening een aantal keer per dag). Vervolgens wordt de antibioticumkuur thuis met tabletten afgemaakt. Dit duurt nog eens 2 tot 4 weken. Daarnaast is het belangrijk dat het geïnfecteerde gewrichtsvocht zo goed mogelijk uit het gewricht wordt gehaald. Dit kan door gewrichtspuncties (met een holle naald het vocht opzuigen) of een arthroscopie. (Zie ook orthopedie: artroscopie van de knie, artroscopie in de enkel).

 
Om de pijn tegen te gaan, worden paracetamol, NSAID’s en eventueel morfinepreparaten (pijnstillers met morfine) gebruikt.
In de meeste gevallen reageert het lichaam snel op de behandeling met antibiotica en zijn klachten binnen een paar weken helemaal verdwenen. De infectieuze artritis kan wel beschadiging hebben aangericht aan het kraakbeen. Meestal is er een eenmalige controle na afloop van de antibioticumkuur bij de medisch specialist. Meer controles zijn zelden nodig.



Deel deze pagina: